Hayat yordu beni!
Yollar yordu,
Hasret yordu beni!

Koşmaktan yoruldum.
Ey! Bizi ayıran kader
Hani Umutlarım nerede?...


İçimde dinmeyen bir sancı daha vardı;
Eğil bak içime
Uzat yüreğini
Hasret kan,ter içinde
Seni özlediğim gecelerin
sessizliği yoruyor artık beni
Seni özlediğim sabahların
odama dolan ışıkları
ısıtmıyor ki yüreğimi...


Bu dünya sensiz güneş doğmuyor
Sensiz çiçekler bile açmıyor
İçimdeki alev hasretinle çoğalıyor
Ey ! acı çığlık
Ey ! hayal ettiğim dünya...


Hayat yordu beni!
Yollar yordu,
Hasret yordu beni!

Koşmaktan yoruldum.
Bizi ayıran kader,
Hani Umutlarım nerede?...


Bahar yağmurları sürekli yağıyor
Toprağın kokusu sözcüklere tutunarak
şiirim arasından adeta süzülüyor,

gözümü kapattığımda
hayallerin zirvesine tırmanıp,
orada!
asude bir uykuda çarpıyor yüreğim


seni görüyorum,
izlerken karanlık şehrin sokak lambalarını;
seni düşünüyorum...

dalıp gökyüzünün maviliklerine
dualarımda arıyorum seni.


o esen meltemlerde hissediyorum nefesini
yaktığın ateşe inat
serinliyorum...

poyraza düşen gecelerde
sensiz !
martıların çığlıklarını dinliyorum...


yüreğimsin
Serap Bozkurt