Yatağımdan önce gökyüzünü
Sonra karşı sokağı izledim saatlerce
Gündüz ki yağmurdan kalan su birikintileri üzerinde
bir yangın sokak lambalarından
Sanki bir çocuk geçmiş az önce
Cebinde umutsuzluğuyla yakmış bütün sokağı
Sanki isteyip yapamadıklarımı yapmış apar topar

Şimdi saat gecenin kör yarısı
Ben her gece bu saatte sırt çantamı alıp gidiyorum
Olmayan yerleri
Olmayan insanları
Gerçekleştirilmiş ütopyaları görüp
Geri dönüyorum dünyanıza
Aksine çizilmiş resminize bir daha sövüyorum.

Binlerce güneşi söndürmüşsünüz soğuk ellerinizle
Adamlar, kadınlar ve çocuklar yitip gitmiş
Kabre kadar sürecekse bu acı
Gelin beni öldürün bu gece
Bin öldüğüm yetmedi
Bir daha
Ama bu son olsun
Dikkatli olun
Beceriksizleğe fırsat yok
Başaramazsanız eğer
Yakıp bir gün gökyüzünü
Kızıl-Mavi alevler üzerinden yükselip
Güleceğim çaresizliğine
Gözyaşlarımı dileneceksiniz
Hatta tükürmemi suratlarınıza
Güleceğim çaresizliğinize
Ve herşeye rağmen
İnsanlığın katili olacak adım.