9
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1452
Okunma
Bir çocuğun, çocuk ruhuyla yaptığı sitemlerin, benim tarafımdan kaleme alınışıdır.
Evimin erkeği deme bana anne,
Adamlık gömleğini giydirme üstüme;
İçinizdeki dert küpünü,
Küçücük omuzlarıma yükleme.
Oynarken oyuncaklarımla,
Masalsı düşlerimi,
Gözyaşlarınla süsleme....
Hangi karanlıklara kaptırdım,
O güçlü ellerini,
Sevginden mahrum ettin
Üşüyen yüreğimi
Bıktım artık sormaktan
Dönüp dönmeyeceğini
Biliyorum ki artık baba;
Anneminde
Tükendi bahaneleri...
Dönmeyeceksin değil mi?
HAZAN YAPRAĞI 13.04.2008
Cevap Yaz