’’askere giden bir delikanlının hüznüydü
sevişmeler’’ ...



buzları çözülen bir temmuz
telaşında
ipi kopan
uçurtma yüzlü bir çocuk gibi ağlıyor
zaman
işgal altında
tüm papatyalar
avucumuza diktiğimiz



kaç ihanetin dikiş izleri var
ruhumda
enfeksiyon kapmış
fahişe anılarım ve
ziyaret edilmeyen mezar taşları kadar
yalnızım



gecenin kanatlarını törpüleyen
iki uçurum
gibiyiz artık
sen
ve ben
aramızdan
dağ gibi gülümsüyor bir cehennem



ceset çiçeklerden örülü
saçların
siyah
bir
cenaze arabasının matemini
boynuma ilikleyen
bir urgan
şimdi
kurdelasını hala çözemediğim



öyleyse kim kurtarabilir ki
beni
bu bunaltıdan
var oluş kaygısından
gecenin en vurgun derinlerine
bağışlamak istiyorum
bedenimi
neden
top
ra
ğa
?



kusursuz işlenen tek cinayet
katilin
kendisini ihbar etmesidir, şia
ihanetin şarjörüne
bu şiiri doldur
siyah
ruja bulanmış bir dizeyle
beni vur !



’’askere giden bir delikanlının hüznüydü
sevişmeler’’