Hasret dağlarından vuslata Yolduk
Suskundu yüreklerimiz aşk yangınlarında
Birleşirken ellerimiz hasretinde kaldık
Sanki garip bir serçe hüznün zamanlarında...

Gözlerim ömrümün her saliyesinde
Gün batımına yelkovanı aniden durmuştu
Dolaşıyorken zamanımızın her saniyesinde
Akrep yüreğimizden on iki den vurmuştu...

Kaç baharlar yitirdim seni bulmak için
Yine de tükenmedi bitmedi umutlarım
Bu aşkın özlemiyle ağardı simsiyah saçım
Yüreğimin kapısını , bir tek aşkın kırmıştı

Her gecenin mutlaka bir sabahı var derdik
Sonu hasret bu yolda biz ömrümüzü verdik
Sevda rüzgarlarında aşkları yere serdik
Ben bu candan geçerken, kolun beni sarmıştı

İçimde sızılarım bitip tükeniyorken
Ellerim titriyor bak seni yazamıyorum
İçimin acısını içip yudumluyorken
Sigaramın külünden canım yine yanmıştı...

Yine yangınlarda şu yüreğim günler boyum
Yine yalnızlık kol gezerken damarlarımda
Yine özlemler sarar, seni arar beş duyum
Yine sevdan ruhumu, sessizliğe salmıştı
Yine hasret ateşin, beni benden almıştı...


Yüreğimsin Serap BOZKURT