Tut ellerimden
Hadi tut
Düşüyorum zamanın son basamaklarından
Bir soğuk uçuruma düşüyorum
Ve çok üşüyorum
Tut ellerimden
Avuç içlerindeki çizgilerimin yollarına çık
Götür beni
Yasların ve ağıtların olmadığı bir düşlere götür
Götür yavaş yavaş
Tüm yorgunlukları dirhem dirhem
Gözlerinin karasında dinlendireyim
Tut ellerimden
Hadi tut
Sözüm geçmiyor artık hayata
Dilimde bir eyvah
Ah kimbilir kaç kahpeliğin pençesinde
Sararıp soldum
Bir şey anlamadan gençliğimden
Daha ne bekliyorsun’ki
Tut işte ellerimden




Hadi tut ellerimden
Tepe taklak düşüyorum bir bahtsızlığın çamuruna
Kurşun’la değil en çok bir sözle vurulurmuş ayrılıklar.
Bana sakın bir gün hoşçakal deme ama
Yoksa ölmek istemiyorum oracıkta
Beni yeniden yaşamı sevmem için
Hadi tut ellerimden
Vazgeçmiyor bak körolası felek eziyetinden
Toprağa nazı geçmezmiş vakti dolanların
Teneşirlere yatırmadan şu bedeni
Bırak ellerim ellerinin bayramını yaşasın
Artık senden başka ne umudum nede kimsem var
Tut ellerimden
Hadi tut
Dağlara son kırağ düşmeden
Bülbül dalına küsmeden tut ellerimden
Korkarım bir yalnızlığı kuşanıp
Seni kollarıma saramadan beyaz kefenlere gireceğim
Hadi tut ellerimden
Elele karşıyalım şu zalim ölümü
Ve ellerinden içeyim son nefesi şerbet niyetine



Ayhan’ca Cümleler
AYHAN AKDENİZ