![]() Elbette AldandımSanki... Kar sandım Ana sıkışan aklımla diledim Tasavvur etmekten uzak bir haldeydim Bilgi ve görgü olmadan, fikirle mi yetinmeliydim Oysa bilginin gerekçeci vardır, ispatlanmış bir hakikattir Rivayet ne kadar haktır, hangi maksat için dile getirilen heyecandır İnsanlık adına hak ve hakikat ancak, ruh ve akıl ekseninde ki vicdandır Can her canlıda vardır, ruh sadece şuur sahibi olan insanda var olan imtihandır Hevesi, arzuyu bir zaman umut sandım, tutkulara bel bağladım, olmayacak hülyalara daldım, elbette aldandım Seni... Suçlayamam Anlaman için umutlanmam Ateş sineye düşmeyince soramam Hissiyat sabrın, edebin tavını almayınca coşamam Ruhuma ve kalbime, aklıma ve irfanıma huzur vermeyenle avunamam İnsan aklının ve ruhunun farkında olan ihsandır, salt nefsi için yaşamayandır Her arzu ve umutta hak aranmalıdır, yoksa buhran kapıdadır, vehim ve keder ne işe yarayacaktır Mustafa Cilasun |