Ah Üsküdar!

Üsküdar dediğin benim
Basma yarama başkanım!
Uyanır, akı verir,
Hasrete dalmış kanım

Nerde O bahsettiğin.. Şiir, fikir, hünerkâr!
Sanatlı, sekâfeli, bin eserli Üsküdar!

Yoksa hiç mi görmedin! Bugünlerde halimi..
Güneşlerimde hasret, akşamlarımda zillet,
Çığlıktan, gürültüden..
Belki de uykusuzluktan.. Ağlar Karacaahmet

Başkanım!
Bak şu çizik çehreme, sahilli gözyaşıma
Fâriğ kalan beynime, dökülen üst başıma
Bu ben miyim! Üsküdar!

Beni Sen bilmelisin;
Dalsız anıtlarımdan
Hani O kadîm yaşım
Kır mürekkepli kaşım
Evet, bendim Üsküdar
Edeple eser taşım
Âkifli düne kadar

Şimdi artık nerdeyim!?
Çöplerin gündeminde, hasretin elindeyim

Tinerli, eşkıyalı bahçeler kayıp haznem
Meyli, dumanlı, pullu,,, kitapsız kıraathanem
Çok acayip olmuşam, gel bi gör beni paşam!
Dipsiz çıkmaz sokaklar
Sokaksız boğum Dam’lar
İnsan ayaklarını özleyen kaldırımlar
Yazıklar.. Yazıklar..
Böyle miydim Üsküdar!

Kültür San’at ararsan Üsküdar’ı bende gör!
Komşu mahalle bucak
Kaldı mı ılık kucak!
Gel uşaklarıma sor!
Var mı heybelerinde hasretten başka haslet?
Aman Musahipzade’yi görüp bir duyan mı var!
Sâfî’yi, Güntekini,,
Mehmet bey Şemseddini,
Bilen okuyan mı var!

Aaah! Ah !
Açma bin bir derdimi
Basma yarama başkanım
Bende asırlar geçti
Gidenleri gelenleri ak’la karayı seçti
Ve ben hâlâ O gamlı Üsküdarım,
Şafakları geç doğan, Ufukta al yanarım
Hüsranım,
Dizilerde süs mekân, dizelerde nisyanım
Bir yaşında bin yaralı İnsanım
Görmez isen hâlimi.. Bulmaz isen çaremi
Hak aşkına..
Basma yarama başkanım.

Üsküdar 2014