Aşk denilen şey
sevgi gibi masum duyguların
acıması olmayan seri katilidir.
Başlangıçta herşey mükemmel
herşeyden romantizm fışkırır.
Gözler hipnoz tek odaklı,
dillerde kutsanmış sevda dolu dizeler.
Ellerin her temasında şimşekler balkır,
yıldırımlar düşer avuçlarına.
Gecelerde efkarın gölgesi,
yıldızlarda bir başka ışıldar artık.
Ay’ın muhteşem resitalinde
yakamozlar pürneşe
aşk olmaktan çıkar aşk,
bir beyaz güvercin olup
kanat çırpar sonsuz karanlığa.
Bir süre sonra sevgi akan gözlerde
nefretin ayak sesleri.
Sevda akan dillerde,beddua iftira
entrika dolu ayak oyunları.
Unutmaya kalksan gücün yetmez,
kıvranır durur acılar içinde.
Ne uyuyabilir?
Ne’de volta atabilirsin kentin varoşlarında.
Kipriklerin uykuya düşman,
barikatlar döşenmiştir arasına.
Dedigim gibi çıkışı olmayan labirent
gece yanığı gibidir:AŞK
..... Mete Tekçe....