Serden geçerim, zikrimde geçmem derdin
Ben, kabemi, insan bildim, sen hep yerdin
Sen, dogma fikrine, kendince inandın...
Bilmem ki; gerçeği, sen ne zaman bildin.

Biri, acımasızca, aydınları yaktı..
Onlara, cani, yobaz, diyene taktın
Ahkam kesip, sesinle, nutuklar attın
Bilmem ki; gerçeği, sen ne zaman gördün.

Ortaçağ bağnazlığında, senin fikrin
Bilimi, her daim, şeytani iş bildin
Derdin olduğunda, tek hekime gittin
Çoktan gerçeği, ne zaman aradın.

Nuksalar boynunda, elinde tespih
Dilinde ikilik, içinde ki; tilki
Bilenler biliyor, senin gibi itleri
Bil ki; tarih, fikrini, zikrini sildi.

Takiye yaptın, utanmada zairi
Bilim öğretir, sil içinde ki; kini
İnsan; ışıktan diri, olmasın peri
Bilmem ki; gerçeği, sen ne zaman bildin.


23/08/2016
Vahap Çevik, Solothurn.