Aşk, şiddetli bir fırtınaya karşı koymaktır.
O rüzgarda dengeni sağlayamazsın,
Gözlerine toprak kaçar.
Ayağını yerden kaldırsan uçacağını zannedersin.
Tüm bunlara rağmen sevmeye devam eder...Edersin.
Her rüzgar çıktığında, her fırtına koptuğunda dahada güçlenir,
Ne yapacağını öğrenirsin.
Öğrendiğin şeyi sever,
Sevdiğin şeye kavuşmayı istersin.
En sonunda fırtınaya aşık olursun.
Şiddetine rağmen bir adım atarsın.
O adım için nice şeyler feda etmişsindir, ama,
Fırtınanın yönü değişir.
Artık sana karşı kopmaz o fırtına.
Ya arkandan ya da solundan vurur seni,
Yaralanırsın.
Hiçbir şeyden tat alamaz hale gelirsin.
Fırtınadan sonra bir yağmur yağar üstüne,
Yaranı temizler.
Ama yaralandığın yere çare olamaz.
Bunca yılın, bunca emeğin boşa gider.
Öğrendiğin şeylere artık ihtiyacın olmaz.
Sadece öğrendiklerini şiir,
Sevdiğin şeyler seni şair yapar.