![]() EVVEL ZAMANDA KARDELENŞiirin hikayesini görmek için tıklayın KARDELEN BİR DOGUŞTUR KARDA BİR DOGUŞTUR KARDELEN
BAHARIN HATTA BAHAR GELMEDEN ACAR KARDELEN KARDELEN BİR DOGUŞTUR KARDELEN BİR UMUTTUR HERKESİN BİR KARDELENİ VAR BENİM KİDE BU İŞTE
Ne masalmış bu anlatılan
Nede gerçek Ne evvel zamanmış Ne kalbur zaman Bazen gecede yapayalnız yürürmüş Bazen elleri buz tutar ağlarmış Ne sokak çocuğuymuş Bu nede zengin aile çocuğu Hani dünya geceli gündüzlü olurya Biraz karanlık azıcıkta soğuk Kuzey kutbu gibi yani Buz gibi yani güneşe hasret Hani sahra çölü ıssız ya Suya hasret İşte bir yürek hepsini aynı anda bole yasadı Çünkü bu yürek kuzey kutbunda Güneşi ararmış Her sabah gözlerini açtığında Güneşi ara mış Bazen çölde suyu aramış Dili damağına yapışmış Seraplar görürmüş Sanki dünya değilmiş yaşanılan Bambaşka bir diyarmış yaşanan Ama bir gün ; Bir kardelen yeşermiş Evvel zamanda Roj baş demiş Dünya yaya Duraklayıp bakmiş Kocomaan bir karın altında Onca kara ragmen Yarmış karı kardelen Varmiş eve Bir kardelen hikayesi okumuş “kardelen cok garip zamanda Kardan sonra Sanki dans eder gibi Acar yapraklarını Dev gibi agaclar bile boyun egerken kara Acar yapraklarını dimdik dururmuş” Sonra bu garip zamanda yeseren kardelen Garip hayalere yol açmiş Umut işigi olmuş kardelen aşka dönüşmüş Evvel zamanda gercek olmuş Kuzey kutbunda Güneş Sahrada serin bir esinti (kim bu kardelen Sade şiir yazılamak için mi yazılmış Acaba dur siz bulamazsınız Ben söyliyeyim dostun ta kendisiy miş kardelen |
A. SELAM UCANKUŞ
ABIN