EYLERMİŞ YARİM…

Gülünce yüzünde açıyor güller,
Selam sabahını ne bilir eller,
Gönülden coşup konuşan diller,
Yüreğimi pınar eylermiş yarim…

O söyler ,susup ederim seyran,
Hisleri kalbime akıyor bir an,
Her an süremez böylesi devran,
Bazıda pişman eylermiş yarim…

O köprü kurar bende geçerim,
Elinden Ab-ı Hayat Suyu içerim,
Kimide ben, benden göçerim,
Yıkıp ta viran eylermiş yarim…

Ara sıra bakar bana el gibi,
Dalından kopmuş sade gül gibi,
Göklerde bulut, yerde sel gibi,
Akıp ta tufan eylermiş yarim…

O atlı yürür bende yayayım,
Ellere hizmet,gölge kayayım,
Söyletme beni nasıl sayayım,
Yaraya merhem eylermiş yarim…

O Allah’ın, bende onun kuluyum,
Aşıklar yurdunun hazır yoluyum,
Dokunma bağrıma zaten doluyum,
Garibana Serdar eylermiş yarim…

Karalar bağlıyor yanında olsam,
Umurunda olmaz sararıp,solsam,
Yansam kül olup mezara dolsam,
Fatiha’yı da eksik eylermiş yarim…

Şeyhim;Derki olmaz başkaca sözüm,
Ölmeden görseydi o yari, gözüm,
Arş’a da yükselse alevim, közüm,
Testisini de susuz eylermiş yarim…


Nurettin GÜLBEY
Saat : 11.24
14.07.2016
Yalova