4
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
2581
Okunma
PEMBE BEYAZ
Hayat beni öylesine zorladı
Hem şakayı unuttum hem gülmeyi
Kimi zaman hakir gördü, horladı
Zaman zaman çok istedim ölmeyi
Çalışırken makamaymış saygılar
Yaşlanınca sanki bitti duygular
Emekliyiz başladı bak kaygılar
Kim istemez gönüllere dolmayı
İnsanoğlu nankör oluyor demek
Bitiverir bunca yapılan emek
Kolay değil bu sözleri söylemek
Kim istemez en güzeli bulmayı
Beden bizi yavaş yavaş terk etti
Her acıya her bir derde sabretti
Bu dönemler devredilen nöbetti
Kim ister ki güller gibi solmayı
Başlayınca aynalarla kavgalar
Hırpalıyor yaşamdaki dalgalar
Gülüyor bak etraftaki kargalar
Kurt istemez ite gülünç olmayı
Coşari der kaygıdan bu sızlanış
Yaşanmadan giden gençliğe yanış
Çok da erken başlıyor bu aldanış
Kim istemez dostlarıyla kalmayı
06.04.2008/Samsun