Nagah gelir bil eceli söner bakan nigah
Biter elinde alınır değerli olan ikametgâh
Sen değerin bilmeden harcayan insan dersin eyvah
Nagah gelir bil eceli söner bakan nigah

Makul olanı yaşa sen yanına durma yanaş
Fazla derine dalma güzel olan ile anlaş
Ömür gitmiyor bildiğin gibi işte yavaş
Nagah gelir bil eceli söner bakan nigah

Gün gelir bu ömür olur işte payan
Yürünür bu ömür birisi ile elbet yayan
Yolda tek kalır insan odur tek varan
Nagah gelir bil eceli söner bakan nigah

Bir gün olur inersin dünya tahtında
Üstünde olduğun yeter yatarsın artık altında
Ömür dediğin bir nefes çıkar biter anında
Nagah gelir bil eceli söner bakan nigah

Ecel gelmeden önce düşersin bitap
Hani gönlümüzde bizim nurdan kitap
Sorulursa nasıl bizler ederiz hitap
Nagah gelir bil eceli söner bakan nigah

Dam delik ise kışın kar yağar oda içine
Delik olanı onar sen duymadın yine
Sana söylüyorum ey gönül dinlesene
Nagah gelir bil eceli söner bakan nigah

Böbürlenerek gezme tevazuu’yu al yanına
Bil çok faydası olur sana o tatlı olan canına
Mezarda böbürlenmenin cezası var deme hay canıma
Nagah gelir bil eceli söner bakan nigah

İstiskali gezdirme dondurur bedeni
Unutma sakın seni âlemi var edeni
Gördün mü nefretle dünyada sen güleni
Nagah gelir bil eceli söner bakan nigah

Muztar olma gönüllü olan geleni beğen
Geleni beğenmezsen ne kalır söyle elden
Diken olur elbette ki o kokan güzel gülden
Nagah gelir bil eceli söner bakan nigah

Düşersin çamura dikkat et kimse kaldırmaz
Kul Mehmet’im sende durma gönüle yaz
Tavuk olmazsa da önüne gelirse ye sende kaz
Nagah gelir bil eceli söner bakan nigah

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Nagah: Birdenbire, ani
Nigah: Göz
Payan: Nihayet, son, sonuç
İstiskal: Soğuk davranış…
Muztar: Bir işi yapmak zorunda kalan, zorunlu.