Nedir bu fikrimi susturan?
Ve nedendir bu kadar cây-i işkâl!
Kaç insan geçti zayi hayatımdan
Kaç lisan tükendi kor dilimde
Kaç yürek sevdim aşk mabedinde
Kaç yüreği yâr bildim yüreğime

Kaç günüm oldu zeh-r efşan
Kaç zehri kustum yokluktan, kordan

Nedir bu kanımı donduran?
Ve nedendir saâdetimdeki bu hüsran
Neydi hakikat asılsız dünyamda
Ne çok yalan vurmuş dost tahtıma

Ne rüya görüldü kör gözlerimde
Ne hayaller oldu, yıkıntılı zelzele
Bir yığın garâm oldu iştihar
Nice sukutta dillendi kahırlar

Nedir bu zikrimi susturan?
Ve nedendir ömrümdeki mayhoş zaman
Nasıl görünür cismim oradan fukara
Nedendir göremedin, benim gönlüm ağniya

Ne dolaplar döner sırtımın ardı sıra
Ne hükümler verilir, aklım yetmez bu ziyana
Ne çirkin sözler çalınır kulaklarıma
Ne neticeler çıkarılır, zulümdür hakkıma

Nedir bu gönlümü sızlatan?
Ve nedendir bu kadar suâl beynimi coşturan

Kaç milim doğru var adımlarımda
Kaç yanlışa gebe kaldım kararlarımla
Kaç pişmanlık, sayamadım düğümlendim adeta
Kaçtır başlangıç yaptım, yenildim her defasında

Nedir beni bu kadar konuşturan
Ve nedendir bu suskunluk

Ellerim neden titriyor
Çok mu geç kaldım sorulara
Ne için yaşıyorum, neden hayattayım
Ne kadar doğru yaşadım

Belli ki, yalnızca cevaplara geç kaldım.
Dipsiz bir kuyudaydım,
çıktım…
çıktım sandım da yandım!


Foto: Ali Şekeroğlu
teşekkürlerimle