Efsunlu senfonidir geceler
mabut pikesini örter yalnızlığa
üşütür tınısı gece yalnızlığın
şehirler çekilir müebbet tatile

hüzünle demler çayını şair
yudum yudum alır her dizesine
nakş eder kalem ilmek ilmek
aşkı,hüznü,sevdayı,varı yoğu

selam almıyor uykusuz sabahı
gökkuşağı oluşturmuş kalemi
aya,yıldıza,alıngandır yalnızlığa
şairin gücenikliği bu yüzden

kemanın kirişi çakılır göğsüne
arşivlenmiş yalnızlığın içinde
şarap bab/ı yıllanmış yek duruşu
çalınır ay ışığında melodiler

notası çalınmış bir piyanonun,
çekiç vuruşlarıdır yalnızlığı
işler tınısı kalp ritimlerine
yıldızlarla dansa hazır sanki

gece sessiz keman solfeji
şair aşka mağrur küslüğü
kıvırır dizlerini hüzünle göğsüne
güzelliklere name okurcasına

döker yosun tutmuş umutları
mısraların her dizelerine
mahzun bir keman tınısıyla
okyanus derinliği düşüncesiyle...!

Gül Tekçe 6/6/2016)