6
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
1545
Okunma
Bana atılan tüm taşları sen topla,
Eğer hüznümden kimse anlamamışsa,
Son durakların kıymetini bilemedim itiraf ediyorum ama...
Bana her seferinde bedevi bir hayatı sunuyordun,
Ki ben buna alışkın değildim,
Gözyaşlarımdan anlıyorum...
Neden bana bir önerme sunmuyorsun,
Kederlerimi içine atacak bir kuyudan önce...
Ya da ne dersin benimkine?:
-Senle aynı şiiri düşünüyoruz,
Çıplakken gözlerimiz...
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz