Bir tahayyülün tasviri kolayken
Bir hakikatin hakkettiğini söylemek zor

Mesela birini sevmiyorsun
Hatta nefretin irin gibi akabiliyor dilinden
Yer yarılıyor altında öfkenden
Gök yanıyor
Çiğniyebiliyorsun dününü yarınını
Cehenneme sokup sokup çıkarıyorsun
Ve ağız dolusu kahkahayla soruyorsun
Bu ne hal?
Doymuyorsun daha diyorsun
Olmadı gözlerini oyup dilini düğümlüyorsun
Gövdesini yarıp şerha şerha tuz basıyorsun
O acısıyla inledikçe sen çoşuyorsun
Ve artık insan değilsin
Tahayyülüne dair bir hilkat garibesi oldun

Birden hakikate tosluyorsun
Yol yoldaşlığın oluyor
Farkediyorsun
Allah her yerde var
Ve sen fanilerden bir fanisin
Hakkını vermek için nefesinin
Nufuz etmek adına kalbine
Göğsünü yokluyorsun
İnanmışlığından başka
Hiçbir kapitali olmayan kulluğuna
Alkış tutuyorsun
Geç kaldığın mutluluğa hayıfla
Sevmenin aşkınlığını arıyorsun
Şarkısı yok değil sevgilinin
Sevgili oluyorsun
Hakikat bu artık
Hayale sığmayacak kadar büyük
Hayal edilemeyecek kadar muhteşem
Herkese üleştirecek kadar çok