0
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
1207
Okunma
Deniz’in gittiği yerde
Bir Yusufçuk düşer toprağa..
Toprak acıyla karışık
Kan kırmızı tomurcuklanır..
Güneş ufuktan öper toprağı
Kızıl’a boyanır akşam..
Yıldızlar hüzün kokar
Gece utanır
karanlığa saklar kendini
Güneş’e sancılı şafak,
Döker terini,, üşütür sabahı,,
Yaprak suskunca döker göz yaşını
Kuşlar basar çığlığını, yakar ağıdını..
Alev alev doğar güneş
Boğar kör kuyuları, karanlığı
Kucaklar Hüseyin’i
Yusufçuk kokan toprağı
Deniz kokusu dalgaları..
Necip KAHRAMAN
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
