bilirim ben deme
sen de bilmezsin
sürdüğün haneme
bende sinmezsin...


sanma kuvvet bulur kalkarsın şaha
o kuru sıkıyla inan ölmezsin...

dost doldurur kurşun düşman boşaltır
post giydirir arşın arzın daraltır
sanma gücün kafi gelir denizden vaha
o boş felsefeyle inan gülmezsin...

derdim ne ayarın ne de kratın
ne de başka hal alması o afil suratın
ne gülmenin meşgalesi bana zahmetdar
ne aşka gelmen
ne de gafil hayatın...

sorguya çektikçe zihnin çürümüş
pas tutmuş ufuğun naşın yürümüş
kaygıya düşmüşsün çıkmamış acın
yas tutmuş kayığın başın ürümüş...

midyata kaydettim uyanan suyu
git iç de birazcık uyansın kuyu
milada gömerdin tüm zihniyeti
git gör de azıcık taransın duyu...

ecnebi denilse bir kahkahandır
o elinden gelse sır gah mekandır
hizaya gelirken tüm art niyeti
gel gör de niyada boyansın huyu...

kafiye arama uyanmış nesir
bulursun buna da paydalı kesir
nefreti can-inin cehalet katı
nafile arama bu yanmış esir...

yol çizilir sağdan sola uzanan
iki yoldan gidip yoktur kazanan
berdevam ederler af nezarette
kafile olsan da duruşun bezir...

ağır geldi ise biraz gaz ver al
senden ağır olmasın duygusuz viral
sağır kendi sese gevşemez sıkı
sürçü lisan ile mest hakkındır gel al...

kurtuluşu yoktu bozdu letafet
sözleri nur lakin ruhu cenabet
kalem düştü yere bitti rezalet
sen de yaşamalısın kendini affet...


can-i