Ne kadınlar tanıdım bahar gibi rengârenk
Her biri başka değer her biri başka ahenk
Olamadı olamazdı hiç birisi sana denk
Dilimde zikir oldu iki hecelik adın
Unutamam ben seni Eylül bakışlı kadın

Bir haziran akşamı veda ettin ya bana
Yaz ayına düşmanım ta o günden bu yana
Gitme dedim be kadın gitme dedim ben sana
Dudaklarımda durur tek buselik o tadın
Unutamam ben seni Eylül bakışlı kadın

Ruhum bedene küskün içerim ise yanık
Beş duyum zan altında yüreğim dersen sanık
Çektiğim ızdıraba ıssız geceler tanık
Silinmedi silinmez benliğimden bir yâdın
Unutamam ben seni Eylül bakışlı kadın

Gözler uykuya hasret anla işte nasıllar
Kirpiklerimden düşer sen kokulu fasıllar
Değil aylar mevsimler geçse bile asırlar
Dolmadı dolmayacak bende senin miladın
Unutamam ben seni Eylül bakışlı kadın

S.SAMYELİ.

Bu şiiri yazmama vesile olan sevgili Okşan Yılmaz hanıma çok teşekkür ediyor ve şiirimi kendisine ithaf ediyorum.