1
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
966
Okunma
Garipsedim kum kentindeki yalnızlığımı ve özgürlüğümün ilk çıplaklığını
Tarihi taşların yıllanmışlığının maneviyatına sığındırdım ilk benliğimi.
Bir gün kadar geçti bu iki satırın üstünden;
Sen gelecekmişşin dedi sesin zira sabahtan.
Bekliyor hala sabahı deviren kendimle birlikteliğim seni.
Gelmedin hala.
Gelecek olduğuna eminliğim uyandırıyor beni kendimden.
Sana kayacağını bekliyor olması sabırsızlandırıyor gönlümü.
Kendimden cıkış yapmayı beklemesi usandırıyor gönlümü evinde.
Gel artık.gönlüm uyandı bir kere.
Zor döner yerine.
Ve gelmedin.gelmedin.hala gelmedin.
Üç saattir otobüs durağında kalbim
Şiirin sahibi
Cevap Yaz