Yağmur biraz daha becerikli yağsada Ağlasam
Bana sıkı sıkı sarılsada ısınsam
Tekrar güvensem bir güvercin gibi hayatta
Yine doğmam göz kapaklarımın ardından
Perde indirilse gözlerime saf olsam
Yeniden tanışsam arkadaşlarımla
Öyle ağırlaşmışmışki bedenim
Bir daha konuşmasam kalp kırmasam
Kapım açıldı son bir kez daha
İzin verse hayat yeniden yanılmama
Bir kuş gibi özgür olsam kafesimde
Gülmek ve ağlamak gibi
Bir o kadar zıt ama yakın olsam yaşama
Güven duvarlarımı yeniden inşa etsem
Tek tek yalnız kalmayan tulalarımla
Düşmek gibi gerçeklere tutunmadan kalksam
Canım acımasa kaybolsa intikam ruhumdan
Sonra kararmasın her yer yine
Seslenmesem niye kimse yok diye
Hayır olamaz kalmam yine bir başıma
O boş bakışların ardından
Son kes var gücümle sarılsam hayatta
Beyazı sevmesem renklerim nereye kayboldu
Aldılar mı onlarda benden
Halkalar etrafımda beni yok ederken
Yağmurun heycannladığı kadar da sakinleşsem
Savunmasız kaldım gittiler yeniden