Günden günü eksilte eksilte
Büyüyor kimimiz eğninde umut pıtırcıkları
Yahşi bir çırpınışla hamlediyor
Aşkı alışkanlık edinerek
Seviyor havsalasından daha çok

Kimileri göğün serpiştirdiği
Yağmurlar gibi tutunuyor arza
Aynı sebeplerle var olduklarına
Kardeşim diyor ucsuz bucaksız
Ve aynı haklılıklarla inanıyor Allaha

Kimden kime gelip gittiğini bilmeden
Yaşıyor kimi kimselikler
Ucuzlattığı her şeyin kendisi oluyor
İlk fırsatta pazarlanıyor işte

Bende mikyası şarkılar olan günden yana
Yanıp yıkılanlardan olayım demiyorum artık
Bilakis hüzne râm olmuş tutkularımla
En şiar olanı arıyorum hakikate

Ben bizden olanı
Ben eylersem ancak
İçime sinerek
Seviyorum
Yokluğu olanın
İnsan yoksulluğuna nazar etmeden
Gönlümün göğünde uçmasına izin vermiyor
Yok olanı var saymıyorum

Bu günden güne eksilen günler var ya
İçinde olanlar benim ömrümü yaşattıklarımdır
Her cennetim onların mülküdür
Dışarıda kalanlar kendi ölücülüklerine varsınlar
Bana değmeden cehennemlerine
Dalıp dalıp çıksınlar

Şimdi özüme sahip çıkıp
Şahlananı olmalıyım yüreğimin
Çünkü orada olanlarla
Ben benim