Seneler ne çabuk da geçmiş
Kovalamıştı güzel günlerimi sabırsızca
Hızlı bir tren gibi
Yaşamın eşiğindeyiz
Gidemezsin ki geri

Ne kadar yağacak kar beyazı
Gördün mü dağlara bürünen ayazı
Adım adım yaklaşan bu avazı
Her günümde bir nazı
Gözümde tutar dumanı
Nerede o sevenler sevgililerden eser yok
Kim bilir hangi beyaza hasret
Hepsinden bir hatıra kaldı
Koşarak gitti hep o sevenler

İyilerdi erken gidenler
Bu hayattan sessizce
Hepsi bir solukta veda ettiler
Yorgun yılların eseri
Daha nereye kadar sürsün
Elinde bastonuyla
Emekleyen sen değil mi
Sanki yılların sonundaki istasyon durağın

Ağzında bir kuruluk
Gülümseyen gözlerin feri de yok artık
Bir umuttur yaşamak dedik
Yalnızlığın yoluna koyulduk
Dünyanın kahrı bitmez

Omuzlarına ağır gelir artık ayrılık
Tek nefesini bile sığdıramazsın bir yere
Yılların uğruna feda edilenler
Her kes kendi yoluna gittiler
Baktım ki her şey boş
Nafile baharın çiçekleri
Meğer kar yağmış saçlarıma

Behçet Bük 2016//29.3.2014