2
Yorum
2
Beğeni
5,0
Puan
595
Okunma
BAHAR VE SEN
Bırakıp gittiğinde
Alıp götürseydin yanında
Olmaz olası baharı
Gözlerin fışkırıyor topraktan
Tohum tohum, fidan fidan
Sağım solum arkam önüm
Nereye baksam gözlerin
Zümrüt renginde bir halı
Donatıyor tabiatı
Hücrem oluyor baharda evim
Adım atamıyorum dışarı
Sinmiş kokun tüm çiçeklere
Aldıkça kokunu çiçeklerden
Hüzünle boşalıyor gözlerim
Götürseydin baharı
Asla kopmazdım ben hayattan
Yaşadıkça baharı
Çıkmıyorsun aklımdan.
Davut Tunçbilek/Elmadağ
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.