Sebebini söylemeden terkettin gittin,
Beyaz ve dikensiz güller verecektim sana.
Koca şehri üzerime devirdin gittin,
Beyaz ve dikensiz güller verecektim sana.

Ne kanlarla büyütmüştüm bu gülleri,
Ne acılarla yolmuştum dikenlerini,
Ne çileler çekmişlerdi benimle beraber,
Beyaz ve dikensiz güller verecektim sana.

Ben bir bülbül olmuştum, onlar zaten gül idi.
Ben ağladıkça yapraklarından kan damlıyordu onların,
Çünkü suyu hiç bilmiyolardı, benim gülmeyi bilmediğim gibi
Zaten gözyaşlarım tükendiği için damla damla kan ile sulamıştım onları,
Onlarda şimdi bana kanla karşılık veriyorlardı.
Beyaz ve dikensiz güller verecektim sana.

Bazen kıskanırlardı beni senden,
Seni sorarlardı bana hep,
Ben ise sadece ağlardım damla damla kan ile,
Sonra senin yüceliğini anlar ve onlar da ağlardı.
Bir anda kıpkırmızı olurdu o bembeyaz yaprakları
Çünkü onlar da bilirdi bugüne kadar hiçkimse
Ve hiçbirşey için damla damla kan dökmediğimi
Ve asla dökmeyeceğimi.
Beyaz ve dikensiz güller verecektim sana