ne zaman
ayrılığa dokunsa eller
cılız bir umuda sığınıyor inan ki yürekler


kirli sularda gece kendini yıkarken sessizce
dudağımın kıyılarından tebessümlerim düşer
ki kırık aynalarda ben yine tek seni ararım
gün çekilirken yavaşça penceremin önünden


ve ellerimde senden kalan bir tutam sıcaklık
uyutur düşlerimi yine sere serpe


şimdi bilirim ki dipsiz uçurumlar bekliyor beni
o kocaman şehirler tek tek yıkılırken üzerime
duvarlarında sana hatıra sadece bir adım kalır
çocuk çığlıkları karışırken rüzgarların içine


biliyorsun değil mi?
biz sahip çıkamadık içimizde ki sevinçlere


ecel gelmiş şimdi baş ucumda ninniler söylüyor
ben yamalı sevdamın izlerini içimde temizlerken
ki zaman kış soğuk ve de karanlık gizemlere gebe
yeni çocuklar doğacak emin ol ki benim yerime


yağmala artık yüreğimde şu sevda kervanlarımı
nasıl olsa yanılgının kurbanı olmuşum ellerinde
ve düş artığı meçhullere göm gitsin bedenimi
rüzgar hüküm sürsün öpüp koklayamadığın tenimde


belki bir gün hasret sokağında yollarımız kesişir
yeşerme ümidiyle solarken gonca güller ellerimizde
kim bilir belki aynı musalla taşı ağırlayacaktır bizi
girdaplar içinde sevdalar çaresizce çırpınırken



sahipsiz bir kurşunun ev sahibiyim şimdi
yine yüreğim hasretinle savaşıyor çaresizce



ay/su