Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
“Hayat” dediler bize “Akıp giden su” dedik “Nefis” dediler bize “Kurulan pusu” dedik. Sordular “Gülmek varken neden ağlıyorsunuz?” “İçimizde yaşayan ölüm korkusu” dedik. Afet Kırat