uykulara sardığım
düğüm düğüm çözdüğüm
çocuk düş’üm
ortalık yerde yalın ayak
serde büyümeyen bebek

...

Fırtınalı bir gecede
Ansızın penceremden gir içeri
Yıllarca kavrulan dudağımı ıslat bir nevi
Istıraplarla dans eden bu bedeni
Çek götür mutluluklar yeli

...

Bizim muhite hırsız dadanmış!
Korkmadım çünkü temkinli ve tedbirliyim.
Kalbimin çalınmasına da izin vermiyorum mademki bu aralar.
Kapı, pencere kapalı

...

Sev desen ölümüne sevmem mi?
Dünyayı karşıma almaz mıyım?
Gidişine sanki razı mıyım?
"Gel desen" peşinden gelmez miyim?

...

Senin de o seven kalbin pas tutmuş,

Merhametli yüreğin yosun bağlamış,


...

Bir çocuğun gülüşünde mutlu olur insan
Bir annenin duasında huzur bulur insan
Yârin kucağında bulur mutluluğu insan...

Mutluluk bazen bir bardak çayın demindedir

...

gün yerine açan sözden bahsediyor tabip
alabildiğince nasip

...

Aynalara bakmayı ertelediğim bütün zamanların ardından, ilk kez kendime bu kadar uzun, bu kadar derin baktım ve gördüm ki içimde sakladığım karanlık bile bana ait bir ışıltı taşıyormuş aslında,
İçimde biriken o eski akşamlar vardı, adı konmamış vedalar gibi içime çöken ve her defasında biraz daha eksilttiğini sandığım ama meğer beni başka bir hâle hazırlayan sessiz kırılmalar,
Sustukça büyüttüğüm cümleler vardı dilimin ucunda, her biri söylenmemiş bir hakikat gibi içimde yankılanan ve zamanla kendi yankısında anlam bulan kırık ama direnen sesler,
Şimdi rüzgâr yüzüme başka türlü dokunuyor, eskiden kaçtığım o açıklık artık korkutmuyor beni, çünkü öğrendim ki insan en çok kendinden kaçarken yorulur, en çok kendine varınca dinlenir,
Bir kapı araladım içimde, yıllardır kilitli duran o derin ve karanlık odanın kapısını, ve içeri dolan ışıkla birlikte korkularımın aslında sadece bekleyen gölgeler olduğunu anladım,

...

Milyonlarca insanın birbirini katlettiği ve yarım milyondan fazla insanın öldüğü bir olayın nedeni tek bir insanın iradesine bağlanamaz tek bir insan 500 bin kişiyi ölmeye zorlayamaz

Tolstoy Savaş ve barış


...

Kurulacak o mizan!
Her iş bize manidar
O gün ahval aşikâr!

O mizanda insanlık

...