Şiirin bir dil etkinliği olduğunu düşünmeme karşın, hayat yanını çok önemsemiyorum. Ama bu; roman, öykü, oyun gibi kurmaca edebiyat sanatlarındaki hayat ile karıştırılmamalı. Çünkü kurmaca olan debiyat sanatları, bir dünya tasarımı sunarlar. Bu yüzden de "dünyevi" bir özellikleri vardır. Yani şiir dışında kalan yazınsal türler, kurmaca oldukları için, somut gerçeklik ile benzeşmek durmundadır. Oysa şiir herşeyden önce genel zamansız özelliği nedeniyle dünyevi olmaktan, somut gerçeklikle bire - bir bir ilişki içinde olmaktan uzaktır. Üstelik şiir dili parçalanmış bir dildir ve bu yüzden de bu dili karşılayan hayat da parçalanmış olmalıdır. Rıza Berahani'nin de belirttiği gibi doğum, ölüm, sevişme, işkence durumlarındaki insan dili, şiir diline örnek verilbilir. Dikkat edilirse, şiir dili kendi dışında referansı olmayan bir dildir. Bu yüzden de diyebiliriz ki, şiir dili gösterenle gösterilenin çakıştığı bir dildir. Hayatın davranışsal boyutundan çok anlamsal boyutları şiiri ilgilendirir.
(Arka Kapak)