"Onu yakından tanıyanlar, halkın içindeki çalışmalarını görenler ya da eserlerini okuyanlar için Mayakovski, yaşamın ta kendisiydi...
'Yaşam' sözcüğünü onun şaşırtıcı, derinden gelen, gür sesiyle özdeşleştirmek, benim için kolay. Mayakovski'nin şiirlerini okurkenki ritmi, söyleşilerdeki konuşmasıysa sakin ve ölçülüydü, ama yine de hayat dolu ve güçlüydü. Evet, o, bitmez tükenmez bir hayat ve güç kaynağıydı; kendini kontrolü tamdı ve iradesi sarsılmaz güçteydi. Bununla da kendisi, yaşamın en ileri derecede ve en uç noktada gerçekleşmesiydi.
Mayakovski'nin herhangi bir kitabını açtığımda, her sayfada hayat sanki yüzüme doğru fışkırır, karşı konulmaz bir sel gibi üstümden akar gider; karanlıkların alçaklığına karşı acımasız, parlak bir ışık, bir projektörün araştırmacı huzmesi gibi gözlerimi kamaştırır."
-Anatoli Lunaçarski-
(Arka Kapak)