Gecenin kucağında bir kadeh,
Şarap değil, aşkın sarhoşluğu bu,
Gülüşünle başlar sekir hali,
Ruhum, teninin yankısında kaybolur.

...

Bağ, tek bir asma değil, bir araya gelmiş bir iradedir. Burası, her şeyin sıralı, hizalı ve toprağın ritmine bağlı olduğu bir alandır. Tepeden bakıldığında, raylar gibi uzanan sıralar, insan elinin doğayı sevgiyle ama kararlılıkla şekillendirdiği bir sanat eseri gibidir. Bağ, bir tarla değil, bir orkestranın prova salonudur.

Buradaki sessizlik aldatıcıdır. Rüzgârın yapraklar arasında çıkardığı hışırtı, sanki toprağın yüzlerce yıllık hikayesini fısıldar. Yazın yoğun sıcağı, nemin ağırlığı, hepsi üzümün içinde toplanır. Ve sonra, sonbahar gelir.

Hasat zamanı, bağın en gürültülü, en neşeli anıdır. Eller keser, sepetler dolar, kahkahalar yankılanır. Bu, sadece bir toplama eylemi değil, bir ritüeldir. Bütün bir yılın emeğinin, güneşe, suya ve sabra verilen sözün yerine getirildiği andır. Bu coşku, sadece meyvenin tatlılığından değil, ortak bir amaç uğruna çalışmanın verdiği basit ve derin tatminden kaynaklanır.

...

(Özgür Ruhun Metafizik Dansı)

I. İNCİ-OKYANUS SIRRI


...

(Mistik Türkçe ile Yeniden Vücut Bulmuş Hâl)

I. ZÂHİDÂNE BAŞLANGIÇ


...

(Seyr-i Sülûk ile Vuslat)

Bir yapbozun kenar parçasıydım,
Sessizce beklerdim Nihal’imi bulmayı.

...

bir nehir gibi kıvrılır.
Ama o bel,
sarhoşça değil,
şükürle sarılmalıdır.


...

başka bir şey göremez oldum

Perdelerle beni kandıracağını sanıp benimle oyun
oynarsın dilediğin oyunu oyna yalnız dayanamadığımda
taştığımda olan bütün hatalarımı görmezden gel beni

...

Diyelim hep inşallah,
İnandığım tek Allah,
O’ndan başka yok ilah,
Lâ ilâhe illallah.


...

Yaptığını kâr zannedip sevinme
Allah öyle bir ceza verirki insana
Tükrügünde bogulursun ölürsün

Neyine güvendin hayır yapmadın

...

Sana ermeye meyletmiş gönüllerle,
Adı bilinen bilinmeyen Nebîlerle,
Sayısız gelmiş geçmiş Velîlerle,
Yürüyenlerle haşr eyle Rabbim bizi.


...