üzdü yordu kırdı belkide ağlattı
Ama bunca yaşanan şeye rağmen sen çok güçlüsün
neden biliyor musun çünkü pes etmedin
Çünkü Ulaşmak istediğin hedefin var
Gerçekleşmesini istediğin

...

Mertliği, dürüstlüğü, cesareti, dik durmayı, azmi, erdemi, herşeyi kendi gücüyle öğrenmeyi, babamdan öğrendim.

Mücadeleyi, namusu, iffeti, zorluklara göğüs germeyi, annemden öğrendim.


...

Doğru dedim yalan oldu sözlerim
Sustum dağladı bağrımı közlerim
Derdim demem kimselere gizlerim
Söyle hayat nedir benimle derdin?

...

Hayat şöyle, böyle geçip, gidiyor
İnsanın yüksekte geziyor gönlü;
Şartlar yüreğini delip gidiyor

Günler gelir, geçer ağlı, karalı

...

Kaçtıkça beni buldu
Avcıymış helal olsun
Attı kalbimden vurdu.

Saklanmak çare değil

...

...

ÖTEKİ HAYAT

Gün söndü kapandı perdeler
Eşim dostum evlatlarım nerdeler

...

Yavaş yavaş eritirmiş anlayamadım
Bir çok şiirler yazdım senin adına
Bir tek mısrasını okudun mu hiç

Kaç şiir ağladı senin uğruna

...

Çocukluğumun geçtiği sokaklar, her köşesinde yaşanmış anılar barındırıyor. O günlerde, bahçede arkadaşlarımla oynarken hayal gücüm sınırsızdı. Düşüp kalkmak, sadece bir oyunun parçası değil, her yarada yeni bir maceranın başlangıcıydı. O yaz günleri, annemin bahçesindeki ağaçların altında oturup mısır patlatırken, komşu çocuklarıyla yaptığımız yarışmalar hâlâ aklımda. Birbirimize en komik hikayeleri anlatırdık ve bu paylaşımlar, dostluğun ne kadar değerli olduğunu öğretirdi. İçimdeki çocuk hâlâ yaşıyor; zaman zaman gülümseyip zaman zaman da hüzünleniyorum.

Selda öğretmen oldu; öğrenmenin ve öğretmenin ne kadar kıymetli olduğunu anladığım an işte o zaman. İlk öğretmenlik deneyimimde, sınıfın kapısını açtığımda içimde bir heyecan vardı. Öğrencilerimin gözlerinde beliren merak, bana yeni bir sorumluluk yüklemişti. Sadece bilgi vermekle kalmayıp, ruhlara dokunmak istedim. Her dersim, bir yaşam deneyimi paylaşmak için bir fırsattı. Öğrencilerime umut vermek, onlara ilham aşılamak için içten bir çaba gösterdim. Gözlerindeki parıltıyı gördüğümde, bir parça da olsa hayatlarına dokunduğumu hissediyordum. Bir gün, sınıfımda bir öğrencim kendini ifade etmekte zorlandığında, onunla küçük bir sohbet yapmıştım. Onun gözlerindeki korku ve belirsizlik, beni derinden etkiledi. O an, bir öğretmenin sadece ders anlatmakla kalmadığını, duygusal bir rehberlik de yaptığını anladım. Ancak, kendi hayallerimin peşinden koşarken duraksadığım anlar da oldu. Öğrencilerimin hayatlarına ışık tutarken, bazen kendi yolumu unuttuğum zamanlar yaşadım. O anlar, beni düşünmeye ve yeniden yönlendirmeye sevk etti.


...

Hırs uğruna aşık ettin sen beni.
Çoruh gibi hep bulanık akardın,
Bu sevdada tanıyamam ben beni.

Nasıl buldun ikimizin güzünü?

...