Okundukça gözden süzülür nehir
Şiddet ile çarpar yıldırım bilirim
Dağlar yankılanır, titrer içim
Yaram kabuk tutmaz, tutsa da sızlar
Her acı, ömür boyu yanar

...

Mutlulukları yarım
Hayalleri yarım
Umutları yarım
Ama gözyaşları tam bu hayatların
Yarım hayatlar var bildiğim

...

Ben artık iflah olmam,sevdiğime haber salın
Ceylan gözleri ile baktığı bir tek anın
Hayali yeter bana,canı sağ olsun hayatın

Söyleyin ona, artık kalmadı benden bir ben geriye

...

cam bir vitrinde unutulmuş
kanadı tozlu bir kelebek değil yalnızca—
onu tarif eden parmak izidir biraz da.

Bir yaprağın altını çevirirken

...

Kimse kimsenin ne yaşadığını bilemez.
Dışarıdan yargılamak çok kolay gelir;
Çünkü herkesin hayatı bir romandan ibaret...

Doğuyorsun, yaşıyorsun ve ölüyorsun.

...

Öyle çok ki vefasızlık
Can sıkıcı ihanet çok,
Bu kalbe ağır yüktür!

YORULDUM

...

(kendi kaleminden sadece kısa bir kesit)

Ben Gazi Şahin’im. 1968’de Malatya’da doğdum. Doğanın cennet dediği bu yerde bana cehennem yaşatıldı. Daha sekiz-dokuz yaşındayken bir düğünde kaybolan altınların hırsızı ilan edildim. Altının ne olduğunu bile bilmeyen bir çocuktum. Karakol bekçisi'nin kulağımı mengene gibi bükerek “Eşşeoğlu eşşek, altınları ne yaptın?” diye sürüklerken, arkamdan bir kızın “Altınları bulduk!” diye bağırmasıyla kurtulmuştum. O gün ruhumda kelebek etkisi başladı. Toplumun önyargısı, Alevi çocuğuna yapılan ayrımcılık, ilk isyanımı doğurdu.

Kısa süre sonra parasını çaldıran bir kansız dan bir tokat daha yedim. “Parayı sen aldın!” diye bağıran adamın şiddetiyle savruldum. İyi ki Kıvrem o an yetişti de beni korudu. 11 yaşımda ise bir kansızın tacizine uğradım. O yarayı ömür boyu taşıdım, kimseye söyleyemedim. Annemden yediğim dayaklar, ailedeki duygusal kopukluk, Hepsi üst üste geldi. Ortaokul ikinci sınıfta “Alevi piçlerine iyi bakın” sözünü duyunca okulu bıraktım. Artık kahvehanelerde, lokantalarda garsonluk yaparak hayata tutunuyordum.

...

Kırık saatlerin gölgesinde unutulmuş bir hesap defteri gibi taşıyorum seni içimde.
Eksik bırakılmış duyguların kıyısında
dalga dalga çarpan bir iç denizsin artık…
Ben en çok seni severken düştüm bu uçuruma,
en çok seni beklerken unuttum kendimi.

...

Güneşleniyordun bir bankta
Yüzünde...
Kocaman anlamsız bir boşluk
Kurumuş kavak gibi salınıyordun
Bir başka meridyen yayı içinde

...

Elektrik kesilince aynı mumda beklemektir.

Hayat yoldaşlığı "ben haklıyım" demek değildir ,
Haklıyken bile gidip kahvaltı hazırlamaktır


...