Aynı anı döndürür, hafıza içimde kurur
Zaman paslı bir çivi, kalbimde ağır oturur
Çakıldıkça iner içime, sızı derine yürür
🦋🦋🦋
Bir yol penceremde kalır, adımlarım duraksar
...
Devamını oku »
Ben seni beklediğim kadar
hiçbir sabahı beklemedim.
Günleri üst üste koydum,
takvim yoruldu, ben yorulmadım.
❤️
...
Devamını oku »
okyanus uzaklığından bakıyorsun bana
bir serap kuraklığından susuyorum sana
kulaçlarım tuz ve kan
işte bak gelemiyorum
rotama pusu kurmuş aysberg adacıkları
...
Devamını oku »
Boğaz’ın mavisi bîhaber, dingin akar.
Ben bir arşivim şimdi senin sesine dair,
Unutulmuş fısıltılar mabediyim.
...
Devamını oku »
Var mı aşktan ayrı kalıp kedersiz
Artık sensiz güne yanmak da yersiz
Bekleyenin yüzü hasretten solmuş
Bekleyen belki gelir diye bekler
...
Devamını oku »
Bir mevsim eksildi içimden, döküldü yapraklar.
Ne zaman kapı çalsa, yüreğim sana koşar,
Her ses, her adım “Belki babam…” diye çağırır beni.
Şimdi ne yana dönsem, gözlerim seni arıyor;
...
Devamını oku »
Kondukça içime adın,
Aşka dönüşüyor her nefesim.
Sabırım ince bir ip gibi,
Kopacak sanıyor herkes…
...
Devamını oku »
kanatları kesik bir martı düştü içime
adı, çocukken unuttuğum bir dua kadar kırık
ve sesinin yerinde
paslanmış bir keman var şimdi,
kanıyor telleri.
...
Devamını oku »
Beklemek, bir eylem değil, bir oluş biçimi. Sanki bedenin her hücresi, gelecekteki bir ana doğru gerilmiş bir yay gibi. Önümdeki soğumuş kahve fincanı, bu bekleme halinin en dürüst kanıtı. Tıpkı fincanın içindeki buharın yitip gitmesi gibi, her saniye, umudun sıcaklığından bir parça eksiliyor. Ama yine de gitmiyorum.
Çünkü bekleyenler, bilirler ki, asıl mesele gelip gelmeyecekleri değil; asıl mesele, sen oradan kalktığında o ihtimalin de kalkıp gitmesidir. Bu yüzden, gölgemi duvardan ayırmadan oturuyorum. Gözlerim kapıya değil, kapının eşiğine takılı.
Beklemek, aynı zamanda bir tür hatırlama biçimidir. O bekleme süresince, zihin, gelmesini beklediğin kişinin tüm küçük ayrıntılarını tekrar tekrar inşa eder. Sesinin tonu, yüzündeki o anlık şaşkınlık ifadesi, elinin dokunuşu. Ve sen, bu parçaları bir araya getirirken, beklediğin kişinin aslında her an seninle olduğunu fark edersin.
Masa boş, fincan soğuk, ama sen her an daha da gerçeksin. Ve ben, bu boş masanın başında, tüm bu gerçekliği kabul ederek bekliyorum. Çünkü burası, zamanın durduğu ve tüm dünyanın sadece bir ihtimalden ibaret olduğu yer.
...
Devamını oku »
Bekleyiş
Yalnız gecelerin sessiz tanığıyım, Her adımda seni arıyor gözlerim. Uzak diyarlarda bir umut beslerim, Belki bir gün çıkageleceğin hayaliyle.
Beklemenin acısını bilir misin? Zamansız bir limanda demirlemek gibi, Ne gidebiliyorsun, ne kalabiliyorsun, Sadece bekliyorsun, hiç bitmeyen bir sabırla.
...
Devamını oku »
