Karanlık bir kuyuya düştüm anne
Gel kurtar beni bu cehennemden
Gel annem gel ışığım aydınlığım ol
Gel anne bu dipsiz kuyu yok ediyor benliğimi


...

Zorluğun çetinini yaşayan annem
Dokuz ay karnında taşıyan annem
Ak sütüyle besleyip büyüten annem

...

Yüreği temiz,
Kimseyi kırmaz incitmez,
Elinden ekmeğini alsan bir şey demez,
Parayı,pulu bilmez,Hiç bir şeyi biriktirmez,
O benim annem.

...

Annesiz dünya olmaz
Anne kalpte bir güldür
Sonsuza dek solmaz

Aile bir vücut anne ise yüreği

...

Anne şefkati tatmayı bilemedim
Gah hayat azarladı
Gah insanlık pazarladı
Annesizlikden koca dünyayı tanıyamadım
Can olduğuma da

...

[ alt_cizgi ]Gece doğuruyorum anne gece
Sakın! Mezarının yüreği üşümesin

Yedi kat yerin dibinde ama
Yinede korkarsam namerdim

...

Mehmet Tevfik Fikret (d. 24 Aralık 1867, İstanbul - ö. 19 Ağustos 1915, İstanbul). Türk şair, öğretmen, yayıncı.


Tevfik Fikret, Galatasaray Futbol Takımında, 1910 yılı şampiyonluk şildi ile - orta sıranın ortasında
Osmanlı İmparatorluğu’nun dağılma sürecinde yetişmiş bir şairdir. Servet-i Fünun Edebiyat Topluluğu'nun lideriydi. Fikirleri, devrin aydınlarını etkilemiştir. Devrimci ve idealist kişiliği ile etkiledikleri arasında Türkiye Cumhuriyeti'nin kurucusu Mustafa Kemal de vardır. Çağına göre ilerici düşünceleri nedeniyle yaşadığı zaman dilimini sonraki dönemlere bağlayan bir isim olmuştur. Türk edebiyatının batılılaşmasında büyük pay sahibi bir şairdir. Manzum öykü biçiminde kaleme aldığı eserlerinde aruzu başarıyla kullanıp konuşma diline yaklaştırmıştı. Türk edebiyatındaki ilk çocuk şiir kitabı Şermin'in yazarıdır. Çok başarılı bir öğretmen olan ve ömrünün sonuna kadar öğretmenlik mesleğini sürdüren Tevfik Fikret, Ocak 1909'dan itibaren bir buçuk yıl süreyle Mekteb-i Sultani'nin müdürü olarak görev yapmış ve okulun efsanevi müdürü olarak ünlenmiştir.

...

Bayramın coşkusu sardı her yanı


...

Bugün de vurdular beni anne,
Yarım bıraktılar yine umutlarımı,
Kurşunladılar yarına dair tüm hayallerimi,
Kırdılar kırk yerinden kanatlarımı...
Ama ölmedim anne,

...

Umudum toprağa düşüyor anne
Kırk yıllık ömrümü toptan yakmalı
Can evim heyelan yaşıyor anne

Her sarsıntı bir parcamı alıyor

...