MENÃœLER
Anasayfa
Åžiirler
Yazılar
Forum
Nedir?
Kitap
Bi Cümle
Ä°letiÅŸim
Edebiyat Defteri
Şiir Ölüyorum
Duygu Oruç
Şiir Ölüyorum
Bir oyuncak yaptým þiirden,
Avuntuydu ilkin,
Sertti, kýrýcý…
Bol siktirli ünlemleri vardý zamana,
Ve zaman kuþkusuz akýp gidiyordu,
Kýrgýn ve saydam…
Egomsa Tanrý katýna yükseliyordu,
Ýðfal edilmiþ zamanýn ardýndan…
Sonra,
Oyuncak oldum þiire,
Aldanýþtý ilkin,
Korkulu, telaþlý…
Bol emir kipli kelimeleri vardý bana,
Zaman akýp gidiyor, yetiþ o’na!
Ben yalarken tükürdüðümü,
O çoktan Tanrý katýnda yerini almýþ,
Kýçýyla gülüyordu,
Þiire teslim ettiðim canýma…
Bir emanetti aldýðým nefes senden bana,
Oysa en sýr satýrýmý yazmak isterdim sana,
Þimdi bir orospunun bedeni kadar kýrgýným.
Affet anne!
Emanetini þiire gömüyorum,
Affet anne!
Ben þiir ölüyorum
[Doruc]
22 Mart ‘11
Lefke
Sosyal Medyada Paylaşın:
Duygu Oruç Åžiirleri
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
En Çok Okunan Şiirleri
Araf-
Öyle Çok Neden Var ki Seni Yaşamak İçin…
İstanbul Ölürüm
Sana İçtim, Sövdüm Kendime
Aşkın Can’ Hali
İstemem Anne
Emanet Neden’ler
Ötekiler/im
Aklımda Yine de Lades
Otro Uno