KIYIDAN ÇEKİLMEK
kapýlar açýlýr / kapýlar kapanýr
durmadan / binlerce ayak yürür yaþama
zaman yapraklarý sallanýr
kuru bir dilin söylediðinin yeþertemediðidir düþen
rüzgâr, güneþ, evren döner
yelkovanla akrep döner
okur yine, kendi bildiði gibi, sürme çeker göze yaþam
öðretir insana da dönmeyi
kar altýnda, sýcak sýcak akar uyku
yoktur gölgesi
geçer hüzün seferberliðine
yakar baþlama ateþini
bilinmez hangi çatýya çöker kasveti
ve hangi kapý kapanýr merhabaya !
inkârda fayda etmeyen dil yüreði
ne mor þafaklar vardýr artýk çoðalacak
ne mavisinden içilecek gök
ne de ninnisi dalga sesleri deniz…
her þey geçermiþ yine de
unutulur bahçe kapýsýnýn çalan çýngýraðý
çekilmeyen kuyu suyu
aðaçtaki ip salýncak
kapýlarý sýmsýký kapalý nefessiz ev
çürür avludaki üç tekerlekli bisiklet
sýrý dökülen ayna
baðra basýlamayan çerçevedeki iz
suyu kesilir sarmaþýklarýn
darp alýr, çöker çardak
görülmez / çözülmez, boþluktaki virân düðüm
zamaný geldiðinde hep olur
kýyýdan çekilmeyen deniz var mýdýr ?
ahh! alnýndan vurulasý ölüm
Hâdiye Kaptan
c) Bu þiirin her türlü telif hakký þairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Sosyal Medyada Paylaşın:
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.