Kimsesizlere


Sene 1997


Nilüfer kokulu arkadaşımı Bodruma yollarken onu bir daha göremeyeceğim hiç aklıma gelmedi.

Gitti.
ve Gelmedi.

Tatil de değil ki gidişi...
Başka bir trafik kazasında beyin travması geçiren yeğeninin elinden tutup, güya düzelir umuduyla hava değişimiydi.

Kader aslında elinden tutmuştu fark ettirmeden. Sonunda bir kavşakta yakalandılar Azraile suçsuz, suçsuz.

Duydum, inanamadım.
Ne kadar ağladığımı kendim bile bilmiyorum.


Aradan günler geçti. Mevlûtlarının hepsi yapıldı, 52. gecesinde bir hoca geldi. Hanımları ve erkekleri aynı mekânda toplayan, bildiklerini paylaşan bir bey. Üzüntümüz hâlâ bitmemiş durumda, hoca konuşuyor ama bir çoğunu dinliyor muyum bilmiyorum.

Bir an kendime geldim. Öyle bir söz söyledi ki, acaba yanlış mı duyuyorum diye dikkâtle dinlemeye başladım.

- Bazı insanlar vardır günâhta işlemeyen, sevapta. Allahın adı ancak ayakları bir taşa takılıp düşünce akıllarına gelir. Kimbilir belki de Cenab-ı Allah o taşı bilerek önlerine çıkarmıştır bilinmez. Bazı insanlar vardır hayatları boyunca kimsesiz büyüyüp, Besmelenin bile ne olduğunu bilmeden ölen. Ve bazı insanlar vardır ki, her duasında kimsesizlere, dua bilmeyen insanlara dua eden. Hayatınızda bir kez olsun o insanlara dua edin.

Şaşırdım, gözümden süzülen yaşa mani olamadım.

Arkadaşım her duasında önce, kimsesiz büyüyüp hayatında hiç dua etmemişlere, daha sonra da dua edecek vakit bulamadan ölenlere dua ederdi.



Hepinizin Kandili Mübarek olsun.




Kimsesizlere Dua İle...






Davidoff 2012 Regaip Kandili.