Benden Sevgilime,

Her mektup gibi sıradan bir mektup. (olmasını isterdim ama bu her mektup yerine "son mektup" üslûbuyla yazacağım bir matemim olacaktır..)

İlk karşılaşmamızdı;
Seni gördüğümde içimdeki duyguların ne kadar kabardığını, o gün konuşurken nekadar da saçmaladığımda anlamışsındır. Zaten aşk birazda saçmalamak değil mi?
Sana Aşıktım. İlk görüşte !;
Sevdiğimi haykırdığımda sana "Bende aşkım, bende. Bende seni Seviyorum" deyişin hâlâ kullaklarımda -olurdu. (Eğer yazmak yerine yüzüme söyleyebilseydin.)
Hani ilk buluştuğumuzda iki deli aşık misali, ellerimizi kenetlemişcesine tuttuğumuzda, avuçlarımızdan akan terlerin yüreğimize akmasına izin verişimiz olurdu -(Ellerim yerine bir başka şey tutmasaydın.)
Sevişirken çıkardığımız her sesten bir haz alırken, daha çok daha çok sevişirdik seninle -(Sevişirken bir başkasını düşünmüyor olsaydın)
Sevinçlerim olurdu hep senin mutluluğun. -(Hüzünlerin yerine mutluluklarını paylaşmış olsaydın.)

Aşk birazda bencillikti aslında. Bende bencillik yapmışım oysa. Herşeyde bir karşılık beklemiş ama bulamamış, sevmek kadar sevilmeyi de bekleyen hüzünlü bir aşıktım aslında. Sevdim demiştin oysa bana. Sevdim derken gözlerin kapalıydı, göz bebeklerime bakarak söyleyemiyordun bunu. Senin o bugulu gözlerin aşka mazhar olamamıştı henüz! Olamazdı da zaten. Aşkım gibi fark edemedigin, ellerin kadar küçük olmayan kalbin bile öğretememişken, bende şöyle dedim kendi kendime "sevilmek, teferruattır; sevemedikten sonra." kimin sözü olduğunu bilmeden.

Zaman gelmişti. Zaman, ayrılık zamanıydı artık. Çoğu sevgililerin "Severek ayrıldıkları" o asker ayrılığı.
Hatırlar mısın bilmem !? Ama hatırlarsın. (Umuyorum) Sözleşmiştik seninle, o son sevişmemizden önce. "Bekleyeceğim aşkım. Söz veriyorum bekleyeceğim seni" deyişin ve sona erişin. İçime doğuyordu, seni bir daha göremeyecek oluşum.

Sonra seninle duamız vardı "Ellerimizi başka birileri tutmasın" diye. Şimdi kim boşa terletiyor Allah aşkına, o narin ellerini? Kimle sevişiyor dudakların, gene bir başka haz duyarak, bağıra bağıra ?

Madem artık yoksun, yok ol. Gönlümden sana dilediğince izin.
Madem sevmedin de, git o zaman git. Git, git ama yeni bir aşka değil. Yeni bir aşktan başka, yeni bir umuda. Benden ve bedenimden ayrı başka kollarda. Ama aşkın kucağına değil; 50 liraya alınmış giysi gibi, eskiyince atılman umuduyla.
Benden sana bir matem, nida; Takma kafana "Hayat Güzel".

E. Sevgilin, Bilal Çifci