Vaktiyle yaşanmalı herşey.
Vakti geldiğinde başlamalı,sürdürmeli,sona erdirmeli..
Düşünüyordum da geçen zamanlarda,insan ömrüne ne kadar örnek sürecler var hayatımızda.
mesela; İnsan doğar,bebektir bilmez önündeki uzunca vakitleri. Doğmuştur ve her dünyaya gelen gibi hızla günden güne büyüyordur.Bu esnada zaman o kadar çabuk geçiyordur ki, bebeğin oysaki gençlik çağına ulaşması için yıllar devirmesi gereklidir.
.....Bu durum bana sabah namazını anımsatmaktadır....
Bir bebektir sabah namazı,vitamindir aynı zamanda günü devirecek olan ADEMOĞLU için.
Ve sabah namazı ruha giydirilmiş bir kalkan gibidir.Önünde o kadar çok uzun saatler vardırki ademoğlunu koruması gereken.
Öğrenmesi gereken çok şey vardır bebeğin hayata dair ve bir şekilde vesileler önder olucak ve öğrenmediği hiç bir ilim-bilgi kalmayacaktır dünya hayatına yönelik..

Bebek büyümüştür.Gençliğin baharını yakalamış,dolu-dizgin yaşamaktadır ömrün en kıymetli ,en aktif vaktini..
....Bu durum öğlen namazına çok eş değerdedir....
Bir delikanlı gençtir öğlen namazı,güneştir hayatı ömrü aydınlatan,ısıtan.Dünyanın keyf ve zevklerine toz pembe baktığımız bir anda giriverir vakti ve delikan enerjisi verir,pozitif etkisi vardır güneş tepelerde gülümserken...sanırsınki;bu gün hiç bitmeyecek,hep böyle delikan kalacak ruh, akşam hiç olmayacak, vakit hiç gecmeyecek...

öyle olmaz işte malesef..vakit bir çırpıda akar gecer öğlen vakti çıkar ilkindi vakti kapıya namazıyla dayanır.
....Bu durum genclikten sonra insanın aklını başına devşirdiği(olgunlaşmaya ) başladığı hayatının durdunlaştığı bir önceki hal ve hareketlerini hiç tasvip etmediği yani kısaca piştiği dönemdir..
Vakti vakitlice kullanılırsa yerinde huzurla gecer gider,yoksa korkulara bırakır gecip giderken ruhu..
Ve nihayetinde akşam vakti girer..
...Bu durum akşam namazı yani ihtiyarlık vaktidir...
İnsanın kıyameti genel de bu vakit aralıgında kopa bilir. Yada artık korkular kıyametin yaklaştığının habercisidir..Cabuk tutulmalıdır el..Biran önce akşam namazını eda etmeli, yatsıya hazırlanmalıdır..O ki yatsı vaktine çok zaman yoktur..
Artık ADEM için akşam olmuştur,evine kapanma zamanı dünyadan elini eteğini çekme süreci başlamıştır.
Ve yatsı ezanı okunur.
Bu durum günün bitimi gibi bir ömrün de bitiş,finali tamamlayış,son perdeyi kapayış anıdır.Nerde kaldı güneş,nerde kaldı eş, nerde kaldı dünya meşkaleleri...

Yatsı ve sabah namazı arası ’BEZM-İ-ELES’ sürecidir.Bu sürecte doğmamış nice ruhlar sabah namazıyla doğumlarını beklemektedirler...

sadece kendi hayat tevekkülümden yola çıkarak düşündüğüm, bağlantı kurduğum düşünce de bağ yakaladığım bir konudur...saygılar €deb-i