O KÖYÜN SAHİBİ SENMİSİN?

Her yerleşim yeri; idari ve yönetim açısından birilerine zimmetlidir…
İllerde validen başlar belediye başkanlarından, muhtarlara kadar ve yerleşim yerinin Protokolü sahiplenir orayı... Kurallar, yöntemler, yasaklar belirlenir; uygulanır...
Baskın olanlar; erk sahibi olanlardır…
Kalabalıklara ise sadece uymak, kabul etmek, izlemek kalır...
İstenende budur zaten…
Böyle olunca da o yerleşim yerindeki her şeyin hesabını o yerleşim yerini yönetenlerin
Hesap vermesi gerekmezimi?
Gerekir ama gel gör ki hiç öyle olmuyor…
Ama aslında o kentte sürekli yaşayan bizler…
Oysa bir kentin gerçek sahipleri; ona hayat veren kalabalıklarıdır…
Ayakkabı Boyacısı Ahmet, ya da Alattin.
Fırıncı Özcan,
Terlik ve haşhaşçı Ali,
Çerçi bakkal,
Muhtar Ali,
Hüseyin turan,
Balıkçısı öğrencisi ev hanımı ve herkes…
Nefes aldıkları kentin parke taşlı kaldırımlarında onlar yürürler,
Yağmur onların üzerine yağar,
Çamur onlara sıçrar,
Okulda eğitim iyi değil diye onların çocukları mağdur olur,
İşsizlik onların belini büker,
Ulaşım pahalı olunca onlar ızdırap çeker,
Su lar sağlıklı olmayınca onlar hastalanır,
Karamsar ve umutsuzdurlar,
Dertlerini anlatmakta zorlanır,
Sıkıntılarına alışırmış gibi yaparlar.
Aslında yaşadıkları şehri en iyi onlar bilirler...
Sokak sokak, cadde cadde...
Her şeyi duyarlar, görürler, bilirler...
En iyi şehir plancısı,
En iyi Belediye Başkanı,
En ideal Meclis Üyesidir onlar...
Tek kusurları;
Güçlerinin farkında olmamalarıdır.
Bilmezler ne kadar kalabalık olduklarını
Bilmezler kenetlenmenin ne kadar önemli olduğunu
Seçmek için kullandıkları oylarla,
Kendilerinin idare edildiklerini...
Ne gariptir ki; sayısal olarak azınlıkta olanlar,
Sayısal olarak çoğunlukta olanları idare ederler...
İşte kalabalıklar bir türlü bunu sorgulamazlar,
Haklarını aramaz,
Hukuklarını bilmezler…
Sadece izlerler…
Bir kentin gerçek sahipleri;
Orayı benimseyen, içselleştiren,
O şehirle bütünleşenlerdir...
Sorgulayan,
Araştırıp, öğrenen
Merak edenlerdir…
Şimdi bakın bakalım aynaya;
Siz o sahiplerden misiniz?