“Seni hastalığında, sağlığında da yanımda görmeliyim
Güneşin doğduğunu da, battığını da senle izlemeliyim.”
………………………….
“Bizde bu sevda sürdükçe, ölsek de yan yanayız.”

Çok dinlemişimdir bu şarkıyı… Kulaklıktan gelen müziği beni etkilemiş ve sözlerini duymamışımdır hiç. Duymuş olsam bile anlamamış, kendime anlam olarak yakın bulmamış, öylesine geçmişimdir melodisinin güzelliğini özümseyerek.

Zaten insan olarak da hep böyle değil miyiz ki? Binlerce avuç suyu boşa akıtır ve karşısına geçip, bir de zevkle izlemez miyiz yapay şelaleleri? Belediye’ye ait açık kalan musluğun yanından geçerken, “Adam sen de!” demez miyiz, en can alıcı vurdumduymazlık halleriyle?

Akıtırız ve izleriz… Yaparız bunu. Hem de rengârenk ışıklarla süsler ve herkesin izlemesini sağlarız zevkle. “Adam sende” lafını da deriz gülümseyerek. Musluk bizim değildir; su da bizim değildir hatta.

Kızgın çölün kumlarına düşersek bir gün, ayak tabanları ısıdan hissini kaybederse, ciğer yanarsa su hasretiyle, dil çıkarsa dışarı, gözler kısılarak bakarsa ufka, serapta görülen harika vahalara ulaşamazsak; işte o an anlarız bir avuç suyun değerini.

Örnekler çoğaltılır susuzluk haline benzer kavramlarda. Çoğalmasına çoğalır da, konudan uzaklaşılır olabildiğince. Biz yine konumuza dönelim; su nasılsa kendi yolunu bulur. O yolu değiştirmeye kalkışanın da, öfkeden köpürerek başına vurur.

Yalnızlık adlı güçlü pehlivanla güreş tutayım derken, fena tuş olmuştum bu hafta sonunda. Beni yerden yere vurmuş, sırtımı mindere yapıştırdığındaysa, onca kalabalığın uğultusunu duyabilmiştim sadece.

Yüreğini ortaya koyup kalabalıktaki yerlerini alanları, varlıklarıyla, sesleriyle beni “Yalnızlık” denen pehlivana karşı tek bırakmayanları yakalayıp, kalbimin “Dostluk ve kardeşlik” bölümüne hapsettim teker teker.

Firari hapsolmuşlar mı? Üzülmesinler ve firari unvanıyla yaşayarak zorda kalmasınlar diye beraat ettiler ve hürriyetlerine kavuştular. Özgürlüğün tadını çıkarıyorlardır güzelce.

Ne güzel bir görüntü vardı tribünde. Rengârenk…

Kalbiyle haykırıp destekleyen dostlar ve kardeşler, taraf iken bitaraf olmayı uygun görenler, tribündeki boşluklara rağmen bilet bulamadığını beyanla dışarıda gezinenler…

Bugün bitiyor hafta sonu. Taze umutlarla dolu bir hafta başlıyor. Gücüm geliyor ve “Yalnızlık” adlı pehlivanın galibiyeti kısa sürüyor böylece. Rövanş teklifini bile kabul etmeden kaçtı “Yalnızlık”.

Çok dinlediğim melodinin sözleri de birlikte geliyor kulağıma. Hatta artık melodisini değil, sadece sözlerini duymakta kulaklarım.

“Seni hastalığında, sağlığında da yanımda görmeliyim
Güneşin doğduğunu da, battığını da senle izlemeliyim.”
…………………..
“Bizde bu sevda sürdükçe, ölsek de yan yanayız.”