Ben ve Kendim!
’Kim demiş mutluluğun paylaşıldıkça çoğaldığını.? Mutluluğun paylaşıldıkça çoğaldığı falan yok!
Ben mutsuzken başkasının mutluluğu beni mutlu etmez,
aksine üzülürüm, imrenirim, iç çekerim belki de kıskanarak ağlarım!
Sonra kendimi sorgular,kafamın içinde beni haklı çıkartacak cevaplar bulurum.
Bu sefer de hem haklı hem de mutsuz olurum.
Bu yüzden etrafımda mutlu insan gormek istemiyorum!
Biraz bencilim evet.Ben mutsuzsam herkes de mutsuz olsun kardeşim!’
derim bazen kendi kendime..
Bu bencilliğimi başkasıyla paylaşamazdım eskiden,
beni benden başkası bencil olarak görmesin isterdim.
Şimdi ne oldu da paylaşıyorum..? Bilemiyorum.
Sanırım ya kendimi eleştirmek istiyorum ya da beni benden çalanın, yalnızlığıma hazırlamadığı kılıfları ben kendime hazırlıyorum...
Aslında bu yazının içeriği olağanca sitemli,küfre meyilli ve bi o kadar da gidenin zalimliği ile dolu olacaktı ki,
birden sütten çıkmış ak kaşık meselesi zihnimde belirince, kendi kendime ;
aslında gidenin hiçbir suçu yok,o en başından beri biliyordu gideceğini ; nitekim günü gelince de çekip gitti..
Peki ya sen, kalan olarak başına ne geleceğini daha önceki gidenlerden biliyormuydun da
yine melek sanıp sevdin, bir şeytan sureti deyiverdim..
Şu kendi kendime kavramı nedense bende fena halde yer edinmiş durumda.
Halbuki şu an kendi kendime diye bir şey yok!
Ahh bu içine kapanık,her şeyi içine atan fıtratım,
nasıl da sineye çekmeye alışmış,nasıl da kendi kendiyle savaşır hale gelip bitirmiş beni ve kendini..
Bitmek demişken biten her şeye sigara yakma huyu bende de ziyadesiyle mevcut..
O fiilen bitmiş olsa da gözümde, gönlüm her lahza onu yeniden var ediyor.
Gönlüm varettikçe de gözüm bir daha bitiriyor,
bu bitmeler sürdükçe arada olan vücuduma oluyor,
kalbimden umudu kestim kesmesine de ciğerlerim artık can çekişmekte..
Onlar da biterse nasıl sigara yakarım ben??
Sanırım bu sefer kökten kendimi yakar kurtulurum..
Normalde gideni konu alan bir şeyler yazmayacaktım ama
yine parmaklarıma hükmedemedim,
yine ufak da olsa birkaç tümce kendimden izinsiz diziliverdi..
Yazının ana temasına dönecek olursak yani kendimi eleştirmek üzere bir şeyler yazacak isem,
bunu en iyi ifade edebilecek cümlelerim,şu an kafamın içinde döndürüp durduğum
fakat şuraya dökemediklerimdir.. Sanırım kendime yenilmek ya zor geliyor ya da korkuyorum...
Imkanım olsa bu cümle sonlarına bıraktığım üç noktaları uzatıp dururum ama
insanın korkularıyla ve kendiyle yüzleşmesi gerekiyor,sanırım ben de yüzleşmeliyim.
Şimdi ben kimseleri suçlayamam olanlar için..
sürekli yanlış dostlar edinmişsem kendime,
bunda dost s/andıklarımın hiçbir kabahati yok!
Ve ben yine yanlış kişileri sevmişsem kendime yar diye, bunda da kusur bulamam kimseye..
Ve şimdilerde derinden bir mahcubiyet bulaşmışsa dünya üzerindeki mevcudiyetime;
bunda dünyanın da suçu yok!
Her şeyin farkındayım,bütün eksiklik ben ve kendimde!!
Gkhn..
YORUMLAR
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/214977.gif)
Balkonda erik ağacına nazır bir sedirde, erik ağacıyla karşılıklı iki sigara yaktık.. kafamda " biteceğini bile bile başlamak " , " gideceğini bile bile sevmek " , " başkalarının mutluluğuna tahammül edememek " gibi kardeş kelâmlar dönedursun; benim asıl dikkatimi celb eden başka bir şey.
Bir yazıya insan ne niyetle başlarsa başlasın, yazı kendi kaderini kendi belirliyor. Kendinizi anlatmak için yola çıkıp "onu" anlatmaya baslamışsınız misal... Yahut onları..
Biten her şeye sigara yakmak size de huy demek ki..
Erik ağacının selamı var,
Sıradaki sigarayı bu güzel yazının bitimine yakiyoruz biz,
Selam , saygı ve şükran...
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/210430_m8dmega68x.jpg)
"Dürüst" olmak suçluluk duygusunu perçinler. Kendinde ararsın kabahati. Pişmanlık duyarsın hissettiğin duygulardan, kıskançlıktan, sevmekten, karşındakinin mutluluğunu aynı oranda hissedememekten, yine yeniden kaybetme korkusu ..
Bu sarmalın içinde tek başına kalmaktır en kötüsü de. Aslında seversin garip de bir haz alırsın bu halinden ama gün gelir aylar geçer kendini daha çok suçlayıp daha çok soyutlamaya başlarsın dış dünyadan.
İşte bu en tehlikeli dönemdir. Güçlü olmanın önemi burda ortaya çıkar...
Belli ki üzerinden zaman geçmiş bu iyi.
"Dürüst" olmak iyidir velhasıl. Duygularınızdan dolayı suçlamayın kendinizi..
Çok güzel bir anlatımdı..
Selamlar..
![Gkhn.](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/54623_mvg4lqui4g.jpg)
Gkhn.
Başlarda sevilmediğinden yalnız kalıyorsun,sonra yalnızlığı sevdiğin için yalnız kalmayı seçiyorsun.Tuhaf bi kısır sarmal bu..
Zamanın etkisi oldu mu derseniz,yalnızım ama mutsuz değilim,seviyorum zira.
Nesirlerim benim çocuklarım gibidir,onları çok severim,vakit ayırıp okumanız üstüne destek yorumunuz beni çok mutlu etti,eminim yazımı da etmiştir,çok teşekkür ediyorum hocam.
![Bahar Batıl](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/210430_m8dmega68x.jpg)
Bahar Batıl
Daima mutlu kalmanız dileğimle yazmaya hep birlikte devam.. Bu da bir çeşit şifa ne de olsa her anlamda..
güzel geceler..
![Gkhn.](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/54623_mvg4lqui4g.jpg)
Gkhn.
İyi geceler,saygılar.