uyandığım bir sabah "sabah"ın ruhunu aldım içeriye gün değmemiş her köşeye kadar.bizimkiler erkenden yola koyuldular.hadtanede tetkikler vardı yapılacak heyet raporu falan. hala alışamadım fikrine bazen durup gerçek mi diyorum. babam gerçekten kanser mi? zor alışması:( her gün evdeyiz babamla diğerleri iş ve okul kapısında. bazen pek ağrısı olmuyor bazen de sızıdan yerinde duramıyorve ben sadece öneriler sunuyorum. Baba şöyle mi yapsak böyle mi((( elimden başka hiç bir şey gelmiyor. o acı çekerken benim elimden hiç bir şey gelmiyor....

en olmadık düşüncelerle sıçrıyorum birden _ neden bende "yeşil yol " daki o dev cüsseli adam gibi...
sonra halime acıyorum. kendimi babamın yanında buluyorum. _ hadi baba salona gel hadiiii
_ baba meyve suyu getireyim mi???
düne kadar kendini salmış vaziyetteydi kahvaltıya gelmiyordu,bense lafımı bile dinletemiyordum.herkes üstüne gitti biraz babamın_ moralini bozmaa kendiniğ böyle salmamalısın...
babamı bilmezsin başı ağrısa gözlerini baygın baygın kapar kendini yatağa vurur nazlı nazlı şimdi nazlının da nazlısı
ama söylenenleri kulak ardı etmemiş belli. geçen gün güzel bir kahvaltı yaptık. bu gun de ben hastanedeyken çıkmış dışarı gezmiş biraz geldiğimde gülümsüyordu.

moral çok önemli di mi?

yatağa her yattığımda dua etmeye başlıyorum. Allahım babama şifa ver onu bizden ayırma nolur nolurr
bir sğre sonra aklıma başka şeyler geliyor. hala inanasım gelmiyor!!!