bu şubat sadece soğuk geçmeliydi.
bahar aydınlatırdı sonra her yeri
bizim sözlerimizde bir ağırlık
yağmur damlalarında bakışlarımız
hiç yer etmemliydi...
zaten bu siyah kasım’a aitti.!

bu gun içimden gelmiyor yazmak ama inat ettim yazacağım bir şeyler. yarın aslında bu gun büyük günden bi önceki gün,bir şeyler açığa kavuşacak. belirsiz bir durum herkesin korktutğu gerçek. aydınlıkta kimsenin söyleyemediği yastığa gözyaşlarmızın serildiği gerçek.
daha bir iki hafta öncesine kadar.ne güzel bir ev aldık. hep birlikteyiz mutluyuz fazlasıyla iyi diyordum.ben şu anda dilimi koparıp atmak istiyorum.Allahım geç kalmış olmayalım nolur nolur nolur nolur .... dün evimizin birinci yılı doldu (Allaha şükür) ama kimsede keyif yoktu yemeği bile tabaklarımızda bıraktık:(

sana bir şey soracağım. ben bencil ve nankör biri miyim? arasıra aklımın ta uçlarında bir yerinde " acaba yarın o abiyi görür müyüm ?" diyorum ve göreyim istiyorum. ne yani şimdi bu kalbin heyecanı bu hüznün yanında niye yer alıyor? aklım bunları duyduğunda beni içinden silesi geliyor..

gündüzleri yemek yiyesim gelmiyor.. babamın yemediğini gördükçe benim de canım istemiyor.babam salondaysa kanlın tekini açıp çok komik ya da hiç komik olmayan bir şeye kocaman kahkahalar atıyorum gülen biri diğerini de güldürür diyerek zoraki kahkahalar. bir koltuğun üzerine kıvrılıyorum bazen sinmiş küçülmüş..

cuma yı bekliyouz...