“Göz ışığı gönüllerin ışığından meydana gelir.”
“İnsan; ruh ,akıl ve sevgi üçgeninden ibarettir.”
“Tanbur, ten- tenen diye, nağmeye başladı mı,elsiz, ayaksız gönül,zincirini koparmaya koyulur.”
“Rebâp ,aşk kaynağıdır, arkadaşların eşi-dostudur. Araplar da buluta rebâp adını takmışlardır.”
“Bulut nasıl gülü, gül bahçesini sularsa, rebâp da gönüller gıdasıdır,özler sâkisi.”
“A güzel rüzgâr, aşk yeşilliğinden, aşk bahçesinden esip geliyorsun, bana da uğra, gül bahçesinin kokusunu istiyorum.”
“Şu zerreler,güneşin ışığına sufiler gibi SEMÂ edip dururlar. Fakat hangi nağmeyle,hangi vuruşla ne biçim bir sazla SEMÂ ederler,kimsecikler bilmez.”
“Her gönülde bir başka nağme,bir başka vuruş; oynayan meydandadır da, çalgıcılar sır gibi gizli.” Hz. Mevlâna
Yeryüzünde bütün canlı –cansız nesneler dünya orkestrasını oluşturan musiki topluluğunu birer parçalarıdır.
Büyük ozan Yunus Emre’nin değdi gibi;
“Dağlar ile taşlar ile/Seherdeki kuşlar ile çağırayım Mevlâm seni “
Rüzgârlar, bulutlar, dağlar, ovalar,ağaçlar,kuşlar ,renkleri ve kokuları ile çiçekler yeryüzünün nağmelerini seslendirirler he ,.ilahi aşk,insani aşk hayatın musikisidir.
Alabilene, anlayabilene,koklayabilene,tadabilene ve görüp-içselleştirerek algılayabilene ne mutlu…Bunun için yüce yaradan tarafından insanlara ruh,akıl, göz,kulak ve benlik verilmiş.
Renklerin armonisi gök kuşağı,insanların derin,renkli,farklı ve çeşitli sesleri ile birlikte duygu ve düşünceleri okunması gereken sonsuz güzellikler içerir…
Okullarımızda kültür ve sanat dersleri eğitimi özel ve öncelikli olmalı ve hayatın bir musiki olarak algılanmasında önemli bir yer tutmalıdır.
Müzik, resim,felsefe,mantık, hayat bilgisi,tarih ve coğrafya birbirini tamamlayarak insanın eğitiminde öncelikli yer alırsa, gözü,gönlü,ruhu ve bütün benliği ile yaşamı algılayan insanı yetiştirmek kolaylaşır.Her yerde, her zaman örgün ve yaygın eğitim anlayışı ile hayatı kolaylaştırmak ve güzelleştirmek olanağı bulunmaktadır.
Bunca büyük,yüce ve renkli derya içinde yaşayan fakat bu deryadan habersiz olan insanlar hayatın musiki olduğunu fark edemezler yada geç fark ederler.
Yer yüzü, gökyüzü ve insan üçgeni içerisinde geçen hayatın renklerini,seslerini,motiflerini,farklılıklarını fark eden insan hayatın şiirini yazabilir,şarkısını,türküsünü söyleyebilir. Bir şair ,”Kâinat Aşkın İzinde” diyor. Bir yazar “Gülistan Poemalarını” yazıyor.Bir yazar “Gülün Öteki Adı’”nı yazıyor.Burçlar ve yıldızlar kaderimizi çiziyor,bilgeler düşünceler üretiyor,Ünlü yazar Abbas Sayar ,”Can Şenliği’nin anlamını öykülerine yaşıyor, değerli şair ve yazar Mehmet Aydın, hayatı “ Bir Mavi Aydınlık” olarak değerlendiriyor, Türküler ve cönklerde halk şairlerinin sesi yankılanıyor.
Ünlü ozan Seyranî, “Dikenli çalıa açılan güller/âşıklara kanat gerip kol açtı” diyor.
Değerli şair A.Alev Akboğa, “Gül Ağladı” şiirinde, “ Göz yaşıma sitem edip bana baktı gül ağladı” diyor ve bir başka şiirine şu dizeleri düşüyor:
“Ne bahardan haberin var nede gelen yazdan kıştan
Seni kalp taşır sanırdım meğer senin kalbin taştan…”
Kalpler taş olmasın,güller ağlamasın ,solmasın ki hayatın bir evrensel musiki olduğu algılanıp,anlaşılsın ve yaşansın…Ne mutlu bu musikiye gönül ve kulak verenlere…


YAHYA AKSOY