Ben Lavaboya Kadar Gidiyorum
![Ben Lavaboya Kadar Gidiyorum](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/resimli_yazi/buyuk/68185.jpg)
Uzun yıllar oldu trene binmedim. Severdim aslında trenle seyahati. Ta ki tren kazalarına kadar... Eskiden hiç kaza olmazdı hatta en güvenilir taşımacılıktı bile denilebilir.
Trene her bindiğimizde görevli gelir Mert’in elindeki bileti yırtardı. Mert salya sümük... Baktık bizim evlat her defasında hüzne boğuluyor, fazladan bilet alırdık ki biletçi çocuğun elindeki bileti yırtmasın diye.
Çok kalabalık olurdu trenler. Galiba otobüse minibüse göre de daha ucuzdu. Sadece istasyonlarda durduğu için de zamandan tasarruf etmek isteyenlerin tercihiydi.
Yoktu eskiden öyle it kopuk takımı... Tinercisi hırsızı sapığı...
Trenlerin en vazgeçilmezleri çocuklardı. Biletsiz binip görevliyle köşe kapmaca oynarlardı. Bu oyun yüzünden kaç çocuk trenden düşerek hayatını kaybetmişti...
Banliyö trenlerinin dışında şehirlerarası trenler de zevkliydi. Kompartıman vardı, tanımadığınız 5-6 kişiyle aynı yerde gidilirdi. Yapılan alakasız sohbetler de cabası.
Dün bizim evlat trenle İzmit’e gitti gece geldi. Sabah kahvaltıda anlatıyor...
- Yanımda oturan adam bana döndü, “ben lavobaya kadar gidiyorum” dedi. İçimden “manyak mıdır nedir” dedim ve “iyi gidersen git napim” diyerek kafamı salladım. O anda karşımda oturan adamla gözgöze geldik ve adam anlamadığımı farkederek “yerime bak demek istedi" deyince ikimizde gülmeye başladık...
Sigara içmeye diye kalkanlar öfkeyle geri geliyorlarmış. Malum sigara yasağı... "Yol boyunca konumuz sigaraydı"... " diyor.
Bir tanesi de “izmarit yere atmak 25 TL. Ben vermem o parayı" diyormuş. Bir diğeri de “atma o zaman” diye karşılık vermiş. Uyuklayan diğer adam gözünü açıp “yahu böyle şey olur mu nerde içeceğiz bu zıkkımı diye hayıflanmış.
- Onları dinleyince sigara kullanmamakla ne kadar iyi etmişim dedi ve ekledi. “Hayatımda yaptığım en güzel yolculuklardandı, anne bigün beraber gidelim”
Aslında hiç fena fikir değil ama bir saat boyunca alakasız muhabbetleri Mert’le aynı ortamda dinleme durumu beni düşündürdü. Kesinlikle onla gözgöze gelmemeliyim. Aksi halde yol süresince güleriz rezil oluruz.
Bir de insanların ciddi görünme takıntıları yok mu işte o beni öldürüyor...
:) İyi bayramlar...
YORUMLAR
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/27505.gif)
trenle uzun yolculuk hiç yapmadım
ama tanımadığınız beş yada altı kişi ile aynı anda aynı yerde olmak zor olsa gerek
gerçi bir çok öyküde çıkar oralardan
güzeldi anlatım
kutlarım
saygılar
![Esma KAHRAMAN](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/68781.gif)
Esma KAHRAMAN
:))))))))))) Gülcem diye kaç kez toplu taşım araçlarından indiğimi bilirim.
Herşeye rağmen yine de güzel yaa.
:) Sevgiler Sayın Yazarım.
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/70393.gif)
Hanımefendi ,kara tren seyahatim çoktur.Banliyö de öyle.En çok sevdiğim ve unutamadıklarım trenin son vagonuna geçip,vagonlar arası kapıyı açıp ,oturup,ayaklarımı sallıyarak trenin arkasında sürekli yenilenen manzarayı seyretmekti.Hele bolca da tünel varsa isine pasına bakmadan seyretmek.Ne güzeldir.
O değil de,
Siz tren muhabbetlerindesiniz değil mi? Hoştur hoştur da yarısı yalan , gerisi boştur...Maksat yolculuk bitsindir...
Güzel bir konuydu tebrik eder saygılar sunarım.
![Esma KAHRAMAN](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/68781.gif)
Esma KAHRAMAN
:) Sevgiler Sayın Yazarım.
![vega4](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/70393.gif)
vega4
Saygılarımla.
![Esma KAHRAMAN](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/68781.gif)